Opus Dei
Ponte al día
Opus Dei: verdades ...
DATOS | DINERO | CRÍTICAS Y SECRETOS | OPUS DEI: ENLACES | FRANCO | LIBROS | LA ESTAMPA | MISCELÁNEA


ÍNDICE

Escríbenos Escríbenos: correo@pontealdia.net

Iter jurídico
Amadeo de Fuenmayor, Valentín Gomez Iglesis y Pedro Rodríguez

Capítulo: Epílogo, anexos y Estatutos

A MODO DE EPILOGO


Con la erección del Opus Dei en Prelatura personal y la sanción de sus Estatutos o Codex Iuris Particularis, llegó a su término el largo itinerario seguido por el Opus Dei en busca de una configuración jurídica adecuada a la substancia teológica y pastoral que lo había definido desde el momento de su fundación. Con la narración de los acontecimientos que tuvieron lugar en 1982 y 1983, y el análisis de las líneas estructurales de los Estatutos entonces otorgados por la Santa Sede a la nueva Prelatura, termina también nuestro intento de reconstruir ese camino, exponer sus diversas etapas y destacar las líneas o intenciones de fondo que han regido el conjunto del proceso.
A lo largo de ese análisis, nos hemos referido no sólo a las sucesivas configuraciones jurídicas, consideradas en su tipificación esencial (Pía Unión, Sociedad de vida común sin votos, Instituto Secular, Prelatura personal), sino también a múltiples aspectos del espíritu del Opus Dei, de su régimen y organización, de las características de su apostolado, de la vida de sus miembros, cada uno de los cuales sería susceptible de un estudio monográfico, pero a los que resulta necesario aludir, aunque fuera, en ocasiones, sólo de forma esquemática, para expresar lo que implicaban de hecho los diversos pasos o etapas del itinerario, y, en consecuencia, el sentido general del proceso.
Porque -y éste es el punto fundamental-, se trata realmente de un proceso: no un mero yuxtaponerse de momentos inconexos entre sí, sino de un verdadero itinerario: un ir caminando bajo el impulso y la guía de una luz originaria -la recibida por Mons. Escrivá el 2 de octubre de 1928-, explicitando sus virtualidades hasta alcanzar la configuración jurídica que le resultara plenamente adecuada. Al llegar a este punto, resulta espontáneo pensar en la posibilidad, o incluso la conveniencia, de pergeñar una síntesis, glosando la afirmación general que acabamos de asentar. Pero, después de una reflexión más atenta, esa posibilidad se revela enseguida como tentación, que debe ser rechazada. Esbozar una síntesis del amplio, complejo y profundo proceso estudiado, equivaldría a repetir ideas ya expuestas, y, lo que sería peor, a reiterarlas con menor gama de matices.
Dejando, pues, de lado cualquier intento de ese tipo, subrayemos más bien que los hechos y documentos de 1982 y 1983 constituyen, sin duda, un hito de primera magnitud en la historia del Opus Dei, porque con la erección de la Prelatura se alcanza la configuración jurídica definitiva. Pero estos acontecimientos no cierran la historia del Opus Dei, sino tan sólo una de sus etapas que, precisamente por su importancia, abre paso a otras nuevas. Digámoslo con palabras del actual Prelado del Opus Dei, Mons. Alvaro del Portillo, en la entrevista que, en 1985, concediera a la revista "Litterae Communionis": "Nuestro Fundador rezó y trabajó tanto durante muchos años para que la suprema autoridad de la Iglesia reconociera de este modo la realidad y la sustancia del servicio que deseamos prestar, siempre en estrecha unión con los respectivos Obispos diocesanos", comenzaba, subrayando la trascendencia de la erección de la Prelatura, para afirmar: "Este status canónico definitivo es ciertamente un punto de llegada de nuestro itinerario jurídico, tal como deseó nuestro Fundador. Sin embargo, me gusta considerarlo también como un punto de partida". "Evidentemente -explicaba enseguida-, no quiero decir con esto que el espíritu del Opus Dei haya cambiado a partir de su erección en Prelatura personal, ni que desde entonces la Obra haya comenzado a trabajar de un modo nuevo. Seguimos con el mismo espíritu, e idénticos permanecen los fines y los medios". "Hablo -concluía- de punto de partida sólo con el fin de explicar que el status de Prelatura personal nos proporciona, al fin, la estructura jurídica necesaria para trabajar al servicio de la Iglesia en un marco canónico adecuado al carisma fundacional".
Son las mismas ideas y los mismos sentimientos que, tres años antes, expresaba en la carta que el 28 de noviembre de 1982 dirigió a los miembros del Opus Dei comentando la noticia de la erección en Prelatura personal. Y, a fin de cuentas, la reacción que brota espontáneamente en todo aquél que avanza con paso decidido en la realización de empresas que merecen la pena: los puntos de llegada invitan no tanto a contemplar el pasado, cuanto a considerar lo que queda todavía por cumplir y, más aún, a esforzarse por conseguirlo, es decir, a continuar recorriendo, con mayor decisión si cabe, un camino que esos jalones han trazado o hecho más expedito.
En este contexto, es lógico que la memoria evoque al gran protagonista de la historia que hemos aspirado a narrar, Mons. Josemaría Escrivá de Balaguer, ya que su prolongado y perseverante empeño para lograr una solución jurídica adecuada para el Opus Dei nacía de una radical preocupación: ser fiel al carisma y a la misión que había recibido; más concretamente, encontrar fórmulas o concreciones jurídicas que contribuyeran a garantizar esa permanente fidelidad a lo largo de las generaciones. Su mirada no se detenía en la pura configuración canónica, sino que, a través del cauce jurídico, penetraba en el mensaje, "viejo como el Evangelio y, como el Evangelio, nuevo", que Dios le hiciera descubrir en 1928 y a cuyo servicio entregó toda su persona y dedicó todas sus energías: la llamada universal a la santidad, la invitación a participar de la amistad divina que Dios dirige a todos los hombres, también a quienes viven en medio del mundo. Ese es el horizonte que reselló y dio plenitud de sentido a la vida de Mons. Escrivá, también en su recia y eminente cualidad de jurista, y fortaleció -a lo largo de un dilatado proceso- la serena esperanza de quien se sabía instrumento para contribuir a que "se abrieran los caminos divinos de la tierra", a que todos los hombres, de cualquier raza, pueblo o profesión, acabaran reconociendo que sus caminos humanos pueden y deben convertirse en divinos, ya que todos están abiertos al encuentro con Cristo.

APENDICE DOCUMENTAL

1
Solicitud de don Josemaría Escrivá al Obispo de Madrid-Alcalá, en la que pide la concesión de un oratorio para la Residencia de la calle Ferraz n° 50, de Madrid; 13-111-1935.

RHF, D-15144.

José María Escrivá y Albás, pbro., Director espiritual de la Academia - Residencia D.Y.A. - Ferraz 50 - de la que es Director técnico D. Ricardo Fernández Vallespín, arquitecto, Profesor ayudante de la Escuela Superior de Arquitectura, a V.E. respetuosamente expone:
Que en la citada Academia, además de los fines culturales que le son propios, y de las clases de Religión para estudiantes universitarios que, por disposición de V.E. Rma., se vienen dando desde hace dos años, se procura hacer obras de celo con los alumnos y residentes de la Casa y con otros estudiantes de todas las Facultades y Escuelas Especiales, explicándoles el Santo Evangelio, practicando el retiro mensual, atendiendo a catequesis en los barrios extremos etc., y como, para mejor realizar dichas obras, deseamos vivamente tener, en la Casa, Capilla y Sagrario con su Divina Majestad Reservado.
Suplica a V.E. en nombre de todos estos jóvenes y en el propio se digne conceder la mencionada gracia.
Dios guarde a V.E. muchos años.
Madrid 13 de Marzo de 1935
José María Escrivá

EXMO. Y RMO. SR. OBISPO DE MADRID-ALCALA.

2
Decreto del Vicario General de la diócesis de Madrid-Alcalá, de erección del oratorio semipúblico de la Academia-Residencia DYA, calle Ferraz n° 50, de Madrid; 10-IV-1935.

AGP, Sezione Giuridica, 1/08066.

En uso de las facultades que se Nos confieren en los cánones 1.192 y 1.193 C.I.C. y visto el informe favorable del Rvdo. Sr. Cura Párroco de la de San Marcos, de esta Capital, delegado por Nos para practicar la Visita Canónica que requiere el Derecho y, una vez que el local ha sido ya bendecido; por el presente declaramos erigido en ORATORIO SEMIPUBLICO, el que a este efecto ha destinado Don Ricardo Fernández Vallespín, en la Academia-Residencia D.Y.A., en Ferraz, número cincuenta, perteneciente a la feligresía de San Marcos, y concedemos nuestra autorización y licencia para que "servatis servandis" por el tiempo de Nuestra Voluntad y sin perjuicio de los derechos parroquiales, pueda celebrarse el Santo Sacrificio de la Misa todos los días del año por cualquier sacerdote que tenga corrientes sus licencias ministeriales en este Obispado, para que los fieles asistentes al Santo Sacrificio cumplan con el precepto eclesiástico y para que en el citado Oratorio semipúblico se puedan además celebrar todas las funciones sagradas autorizadas por el Derecho a los de su clase. Asimismo, a tenor del can. 1.265 C.I.C. concedemos Nuestra licencia para que pueda conservarse reservado el Ssmo. Sacramento, cuidando de observar todo lo dispuesto en el Código de Derecho Canónico y en las Sagradas Rúbricas acerca del cuidado y culto de la Sagrada Eucaristía.

Dado en Madrid a diez de Abril de mil novecientos treinta y cinco.
EL VICARIO GENERAL
L + S Dr. Francisco Morán

3
Solicitud de don Josemaría Escrivá al Obispo de Madrid-Alcalá, en la que pide el traslado del oratorio de la Residencia de la calle Ferraz n° 50 a su nuevo domicilio; 10-VII-1936.
RHF, D-15143.

José María Escrivá y Albás, presbítero, Director espiritual de la AcademiaResidencia DYA, a V. E. respetuosamente EXPONE:

Que habiendo trasladado su domicilio la Academia-Residencia DYA, desde el número 50 de la calle de Ferraz, a la casa número 16 de la misma calle, a V. E.
SUPLICA se digne conceder el oportuno permiso, para el traslado del Oratorio semipúblico, que por V. E. fue concedido a la citada entidad DYA, al nuevo domicilio que la Academia-Residencia ocupa.
Gracia que no duda obtener del bondadoso corazón de V. E., cuya vida guarde Dios muchos años.

Madrid, 10 de Julio de 1936
Josemaría Escrivá
EXMO. Y RMO. SR. OBISPO DE MADRID-ALCALA.

4
Solicitud de don Josemaría Escrivá al Obispo de Madrid-Alcalá, en la que pide la aprobación del Opus Dei como Pía Unión; 14-I1-1941.

AGP, Sezione Giuridica, 11/15075/2.

Excmo. y Rvdmo. Sr.
José María Escrivá de Balaguer y Albás, presbítero, a V. E. respetuosamente expone:
Que dirige privadamente una labor de apostolado, con la denominación de "Opus Dei", iniciada en Madrid con el beneplácito y bendición de V. E. Rvma. y del Ilmo. Sr. Vicario General, el día 2 de Octubre de 1928, y que en el tiempo transcurrido hasta el presente ha dado frutos consoladores de piedad y formación cristiana y de servicio a la Iglesia; y estimando que conviene para la gloria de Dios y servicio de la Santa Iglesia dotar a esta Obra de los caracteres de estabilidad y estado oficial canónico que aseguren la permanencia de sus frutos, a V. E. humildemente
SUPLICA se digne dar canónica aprobación a la "Opus Dei" como Pía Unión, en los términos que prescribe el canon 708 del Codex Juris Canonici, y asimismo se digne aprobar benignamente los adjuntos Reglamento, Régimen, Orden, Costumbres, Espíritu y Ceremonial que informan y por los que se rige la "Opus Dei"; dejando a la consideración y resolución de V.E. designar las personas de esa Curia que hayan de conocer los Reglamentos de la "Opus Dei", dado el carácter de la Obra.
Es gracia que no duda alcanzar del corazón bondadoso de V. E. Rvma., cuya vida guarde Dios muchos años.

Madrid, 14 de Febrero de 1941
Josemaría Escrivá de Balaguer
Excelentísimo y Reverendísimo Señor Obispo de Madrid-Alcalá.

[Se conserva también una minuta de este documento -AGP, Sezione Giuridica, 11/15075/1- con algunas adiciones a lápiz y tinta hechas por el Obispo de Madrid. Son sugerencias de corrección del texto redactado por el Fundador del Opus Dei, que en nota marginal escribió: "Esta instancia está corregida, con lápiz y tinta, de mano del Sr. Obispo.-". Esas adiciones fueron señaladas en la nota 17 del capítulo III.]

5
Reglamento del Opus Dei, presentado al Obispo de Madrid-Alcalá al solicitar, el 14-II-1941, la aprobación como Pía Unión.

AGP, Sezione Giuridica, 11/15076.

REGULAE

QUID OPUS DEI: EJUS FINES ET MEDIA.
Art. 1.

§ 1. OPUS DEI est Associatio Catholica virorum ac mulierum, qui, in medio mundo viventes, propriam ipsorum perfectionem christianam, sanctificato labore ordinario, inquirunt. Persuasi, hominem creatum fuisse "ut operaretur" (Gen. II, 15), socii OPERIS DEI, Iicet potenti ve¡ oeconomica vel sociali conditione pollentes, professionalem laborem aut aequivalentem haud deserere tenentur.
§2. Haec autem media a socüs adhibenda obtinendo supernaturali fin¡ sibi proposito: Interiorem et orationis et sacrificii vitam vivere, juxta regimen et spiritum ab Ecclesia Sancta adprobatos, propriaque munia professionalia et socialia, maxima rectitudine, obire.

GENERA SOCIORUM.
Art. 2.

§ 1. In OPERE DEI tria sociorum genera numerantur: inscripti, supernumerarii et numerarii.
§2. Socü admissi ut inscripti quotidianis et conscientiae examine et dimidia orationis mentalis hora ligantur.
§3. Supernumerarü autem integra orationis mentalis quotidiana hora.
§4. Numerarii, praeter integram orationis mentalis horam, onus amplectuntur fungendi muneribus dirigendi

OPERIS DEI.
Art. 3.

§ 1. Nullo praetextu admittentur ut socü OPERIS DEI nec Sacerdotes saeculares, nec religiosi, nec religiosas.
§2. Nullatenus pariter, rejecta qualibet excusatione, admittentur qui sint vel fuerint alumni Seminarii vel Scholae Apostolicae, vel in Religione conversati fuerint, licet tantummodo in Novitiatu vel Postulatu.
§3. Qui vero, socü OPERIS DEI, studiis ecclesiasticis operam dederint et Sacerdotes effecti fuerint, non ideo desinunt esse socü OPERIS.

ORGANA DIRECTIVA.
Art. 4.

§ 1. Organa Directiva nationalia OPERIS DEI sunt Consilium et Coetus.
§2. Consilium efformant Praeses, Secretarius et tres Consiliarii.
§3. Coetum vero socü numerarii, e quibus, ordinarie, seligenda Consilii membra.

Art. 5.

§ 1. Consilium, singulis tribus mensibus, ordinarium conventum habebit; extraordinarium autem quoties illum tria saltem ejusdem membra exspostulaverint.
§2. Consilü est:
1/ Satagere ut OPUS DEI semper intra conditiones juridicas, legibus statutas, versetur.
2/ Praebere oeconomica media solvendis sumptibus annuis OPERIS DEI necessaria.
3/ Praecipere ut suffragia pro socüs defunctis celebrentur.

Art. 6.

§ 1. Muneribus Consilii, quae, novem mandati annis, vacarint, tum morte tum renuntiatione, providetur de communi consilio superstitum membrorum.
§2. Membra Consilii poterunt in eadem munera iterum, aut pluries, eligi.

Art. 7.

Coetus conventum habebit singulis novem annis, eoque unico scopo ut Consilium eligat. Extraordinarium vero, si universa defuerint Consilii membra, a tribus socüs numerarüs convocatum, adque novum Consilium designandum procedet.

Art. 8.

Decreta, tum in Consilio tum in Coetu, statuantur absoluta majori parte suffragiorum.

SUFFRAGIA ET INHUMATIO.
Art. 9.

§ 1. Membris OPERIS DEI cura erit testamentum in forma legali conditum habere. Modestam pro se inhumationem, absque ulla vanitate, disponere tenentur.
§2. Praeses disponet ut celebrentur Missae Gregorianae statim post cognitam cujusque socü mortem, quam sane reliquis sociis notam faciet, qui suffragia offerant sibi a proprio zelo inspirata.

PROVENTUS 'ET SUMPTUS.
Art. 10.

§l. Proventus oeconomici OPERIS DEI, eleemosynae sociorum.
§2. Nullam Consilium retinebit capitalem summam.
§3. Si sumptus annui inferiores proventibus erunt, summa remanens in elee
mosynam tradetur Ordinario Dioecesis, ubi OPUS domicilium suum habet.
§4. OPUS DEI nec ulla legata recipere, nec pias fundationes sub quolibet
praetextu admittere, nec bona immobilia possidere potest.

DOMICILIUM.
Art. 11.

OPUS DEI unicum habet domicilium nationale.

HUMILITAS COLLECTIVA.
Art. 12.

§ 1. Potissimum OPERIS DEI sigillum, humilitas collectiva membrorum.
§2. Ne autem haec humilitas detrimentum patiatur,
1/ Prohibetur editio cujuscumque folii vel libelli, ut proprü OPERIS. 2/ Vetatur pariter quodlibet distinctivum vel insigne pro socüs.
3/ Suadetur socüs ne loquantur cum alienis de OPERE, quod, quippe superna
turale, tacitum esse debet et modestum.

DISSOLUTIO.
Art. 13.

Si OPUS DEI dissolvetur, ejus bona, si quae superfuerint, in manus tradentur Rvdmi. Episcopi Dioecesis, ubi OPUS domicilium suum habeat.

6
Notificación a don Josemaría Escrivá, del Decreto del Obispo de Madrid-Alcalá, por el que se aprueba el Opus Dei como Pía Unión; 19-111-1941.

AGP, Sezione Giuridica, 11/15075/3, 1°.

Sobre la instancia de V. de fecha 14 de febrero del corriente año, ha recaído Decreto que literalmente copiado dice así:
" "Vista la precedente instancia de D. José M^ Escrivá de Balaguer, y después
de examinar detenidamente el Reglamento, el Régimen, el Orden, las Costumbres, el Espíritu y el Ceremonial del OPUS DEI, fundado por dicho señor y experimentado con Nuestro beneplácito y de Nuestro Vicario General, desde el año 1928, venimos en aprobar y por el presente decreto aprobamos canónicamente el OPUS DEI, como Pía Unión, a tenor del Canon 708 C.I.C. vigente; y pedimos a Dios Nuestro Señor, por intercesión de San José, en cuya fiesta tenemos la satisfacción de aprobar canónicamente tan importante obra de celo, que conceda que no se malogre ninguno de los grandes frutos que de ella esperamos. Para la custodia del ejemplar del Reglamento, etc. se cumplirá lo que en Decreto especial disponemos.- Madrid, a 19 de marzo de 1941.- Hay una firma que dice: Leopoldo, Obispo de Madrid-Alcalá. - Rubricado"'
Lo que traslado a Vd. para su conocimiento y satisfacción.
Madrid 19 de marzo de 1941.

EL CANCILLER-SECRETARIO.
L + S Dr. Juan J. Marco Srio.

Rvdo. Sr. D. José Ma Escrivá de Balaguer.

7
Notificación a don Josemaría Escrivá, del Decreto del Obispo de Madrid-Alcalá, sobre el archivo en la Curia del Reglamento y documentos anejos referentes a la Pía Unión; 19-111-1941.

AGP, Sezione Giuridica, II/15075/3,2.°.

Sobre la instancia de Vd. de fecha, 14 de febrero de 1941 ha recaído un segundo decreto que copiado a la letra dice así:
" "Aprobado canónicamente con fecha de hoy el OPUS DEI, Pía Unión fundada con Nuestra autorización y beneplácito el año 1928, y teniendo en cuenta la discreta reserva que para mayor gloria de Dios y eficacia de la Obra se debe guardar, disponemos que el ejemplar de su Reglamento, Régimen, Orden, Costumbres, Espíritu y Ceremonial, se custodien en Nuestro Archivo Secreto. Madrid, a 19 de marzo, fiesta del glorioso S. José de 1941.- Hay una firma que dice: Leopoldo, Obispo de Madrid-Alcalá. Rubricado." "
Lo que traslado a Vd. para su conocimiento y efectos.
Madrid a 19 de marzo de 1941

L + S Dr. Juan J. Marco Srio.

Rvdo. Sr. D. José M a Escrivá de Balaguer.

8
Solicitud de don Josemaría Escrivá al Obispo de Madrid-Alcalá, en la que pide la erección de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz como Sociedad de vida común sin votos; 13-VI-1943.

RHF, EF-430613-1.

Exc.me ac Rev.me Domine:

Infrascriptus Josephus Maria Escrivá de Balaguer et Albás, sacerdos, Piae Unionis, "Opus Dei" dictae, Praeses, humillimo fidentique filiali animo E.V. quae sequuntur
EXPONIT:

1°. Altera die octobris anni Dornini 1928 labente, divina gratia me, licet eadem indignum, adiuvante ac prius obtentis et paterna vestra benedictione et ultro libenter mihi oblato consensu, apostolicum munus ab E.V. commissum evolvere incoepi ínter iuvenes, qui discendi erudiendique causa Athaenea civilia frequentant.
2°. Nec res in cassum cessit. Deus etenim, qui Apostolo docente, dives est in misericordia, quique replet nos omni benedictione spirituali in Christo Jesu, plurimorum iuvenum corda tetigit mentesque illuminavit, ac, optimis quibusve studentibus in unum undique convocatis, quod haud parvo quidem sudore vultus nostri semen in terram bonam proieceramus, in quamdam veluti magnam arborem, Deo opitulante, excrevit, ita ut formam cuiusdam piae fidelium associationis induxerit, cui nomen "Opus Dei", et solide efformatae et omni spe repletae.
3°. lam vel ipso anno Domini 1941 decurrente, ac civilium intestinarumque commotionum, quibus Hispania nostra dilaniata fuit, dolorosa aeque ac gloriosa periodo clausa, quasdam directivas normas, ob eiusdem piae associationis magnum quidem incrementum omnino requisitas, approbationi Vestrae libenti filialique animo subieci.
4°. Neque huic facto approbationis Constitutionum nostrarum ex parte E.V. alienum putamus incrementum illud, omnibus ac praesertim E.V. notum, quod horum annorum decursu, praefata dilectissima nostra pia associatio suscepit.
5°. His itaque omnibus maturo animo, coram Deo nostraque conscientia perpensis; habitoque insuper prae oculis desiderio eo, quo accendimur, magis magisque Sanctae Catholicae Ecclesiae inserviendi, una cum pluribus aliis commodis quae in maiorem diffusionem activitatis spiritualis nostrae, sodaliumque nostrorum potiorem tum scientificam tum spiritualem efformationem cederent, si Opus praedictum in fidelium associationem in communi viventium sine votis ad instar Canonis 673 et sequentium erigeretur,
omnes et singuli sodales hanc Piam Unionem constituentes, E.V. demisissime

ADPRECAMUR

ut ipsam Piam Unionem in praefatam fidelium associationem E.V. erigere dignetur, iuris quidem dioecesani, normis a Codice luris Canonici statutis adamussim servatis, titulo huic associationi tributo "SOCIETATIS SACERDOTALIS SANCTAE CRUCIS", subiectae regulis, quarum generalia delineamenta heic adnexa E.V. remittimus.

ET DEUS, ETC.

Matriti, in festo Pentecostes, die 13 ¡un¡¡, anno 1943.
Pro me ac omnibus singulisque sodalibus meis, Pastorale Annulum deosculantibus paternamque Vestram benedictionem, omnium bonorum auspicatricem, petentibus
Josemaría Escrivá de B.

9
Lineamenta generalia de la Societad Sacerdotal de la Santa Cruz, presentados al Obispo de Madrid-Alcalá, al solicitar, el 13-VI-1943, la erección como Sociedad de vida común sin votos.

AGP, Sezione Giuridica, 111/15079.

SOCIETAS SACERDOTALIS SANCTAE CRUCIS

I
SOCIETATIS NATURA

1. "Societas Sacerdotalis Sanctae Crucis" est societas praeferenter clericalis in communi viventium sine votis, ad normam tit. XVII, Lib. II Codicis I. Canonici constituta. Communitas autem vitae lato sensu sumitur (Cfr. C. 487).
2. Finis ejus generalis sanctificatio membrorum per consiliorum evangelicorum exercitium et constitutionum propriarum observantiam; specificus autem, adlaborare ut pars intellectualis et directiva civilis societatis Christi Domini praeceptis immo et consiliis adhaereat.
3. Ad hunc finem obtinendum "Societas Sacerdotalis S. Crucis exigit, imprimis, in eius membris maximam animi culturam, tum in rebus spiritualibus, tum in scientüs sive ecclesiasticis sive prophanis, uti melius infra patebit; fovet perfectam adimpletionem munerum professionalium, quibus non renuntiat; utitur praesertim quadam propria apostolatus su¡ forma, dicta "Opus Dei", qua melius vim et efficatiam actionis.apostolicae in Societatem inducat.
4. "Opus Dei" duplicem habet sectionem, alteram ab altera penitus distinctam et separatam, hominum, nempe, et mulierum. Illa inter homines apostolatum prosequitur; haec inter mulieres. Illa praeterea, praebet Societati Sanctae Crucis membra, ita, ut nemo in Societatem cooptar¡ valeat qui primitus per aliquod tempus in "Opere Dei" non probe militaverit.
5. Societatis Sanctae Crucis spiritus proprius est zelus apostolicus, poenitentia, humilitas collectiva, submissio Auctoritati Ecclesiasticae, aestuans erga Christum, Virginem Mariam, Romanum Pontificem amor.
6. Sodales Societatis Sanctae Crucis religiosorum perfectionem aemulantur, quin nec illorum vota emittant nec aliquod externum signum in personis vel in domibus appareat quod religionem redoleat. Sacerdotes vestem clericalem, laici autem communes aliorum propriae classi respondentes deferunt.
7. Societas Sacerdotalis Sanctae Crucis habet quoque speciales patronos quos singularis devotione prosequitur, videlicet: SS. AA. Michaél, Gabriel et Raphaiel; et SS. Ap. Petrum, Paulum et lohannem quibus diversae Societatis activitates singulariter consecrantur.

II
SOCIETATIS CONSTITUTIO ET ACTIVITAS

8. Societas Sacerdotalis Sanctae Crucis constat duabus sectionibus, sacerdotali nempe et laicali, quin tamen veras classes diversas ad sensum juris religiosorum constituant (cfr. C. 558); quinimmo sectio laicalis est velut gradus ad sacerdotalem cum ab ipsa Sacerdotes seligantur, in eaque preparentur.
9. Utraque sectio componitur membris seu socos supernumerariis, qui dum perfectioni evangelicae acquirendae se devovent, operibus apostolatus Societatis proprus incumbunt; numerarais, qui praecipuis muneribus directionis Societatis designantur; electis, qui voce activa ad electionem Praesidis Societatis donantur.
10. Ad Sacerdotium vocatio fit a Praeside Societatis, audito suo Consilio; ordinationis autem titulus est "Societatis" (C. 982). Nemo ad ordines promovetur qui perpetuo Societati non sit adscriptus.
11. Quicumque Societati cooptatur, absque alio inter socios supernumerarios adcensetur; ad alias autem categorias accessum jubet Praeses gradatim et audito proprio Consilio.
12. Ut quis electus designar¡ possit requiritur: a) ut sit socius numerarius; b) ut sit triginta saltem annos natus; c) ut Societatis probe noscat historiam, spiritum et traditiones; d) ut iam a novem saltem annis in Societate militaverit; e) ut eidem servitia egregia praestiterit; f) ut horno consilii demonstretur, prudens, atque pietate solida praeditus; g) denique ut cultura religiosa et propria suae professionis praemineat.
13. Salvo praescripto can. 542, nequeunt admitti in Societatem Sacerdotes saeculares, alumni Seminariorum, religiosi et etiam qui tantum novitius vel postulans in aliqua religione fuit, aut alicuius Scholae Ap. alumnus.
14. Item a Societate excluduntur qui adulti baptismum receperunt, et qui tribus iam generationibus, saltem ex una linea, ascendentes catholicos non habuerint.
15. Praeterea ut quis in Societate admittatur requiritur praeter alia requisita iuris communis et specialem ad ministerii Societatis aptitudinem, ut titulum academicum alicuius Universitatis civilis ve] aequipolientis Status Facultatis possideat, necnon ut iam in ejusdem Societatis opere proprio sese exercuerit.
16. Admissio ad Societatem pertinet ad Praesidem, audito eiusdem Consilio.
17. Quis Societati incorporatur.Jidelitate qua socius in perpetuum Societati se devovet. Incorporationi precedit periodus probationis decem et octo mensium, et oblatio temporaria per quinque annos renovanda.
18. Circa dimissionem sociorum, post factam incorporationem, applicantur congrua congruis referendo canones de dimissione religiosorum.
19. Societas habet domicilia in quibus socii commorantur propriam cuique activitatem apostolicam et professionalem exercentes. Sacerdotibus incumbit formatio spiritualis aliorum sociorum, directio spiritualis praesertim intellectualium; ad hoc domus exercitiorum instituunt atque alia sacerdotalia munera exercent. Laici eidem operi coadiuvant et apostolatui exemplo, conversatione, amicitia, exercitio munerum publicorum.
20. Societas praesertim incumbit constitutioni et moderationi "Operis Dei", duplici classi, hominum et mulierum, quo speciali ratione utitur ad proprium ministerium explicandum.
Hoc Opus habet propriam constitutionem; regitur specialibus statutis.
21. Socii sive numerarii sive supernumerarii cedunt Societati quidquid industria lucrantur; de administratione usu et usufructu propriorum bonorum libere disponunt, etiam favore Societatis: quae, de caetero, sociorum familiis forte indigentibus maxima generositate providet. Eisdem sociis Societas suppeditat quidquid ad eorum victum, studium, activitatem professionalem indigent.
22. Maxima diligentia cultura sociorum exigitur: Sacerdotes una saltem laurea doctorali praediti sint oportet: laicis speciali cultura religiosa impertitur. Ad hoc singulis Territoriis centra studiorum constituuntur ubi ecclesiasticae disciplinae serio excoluntur.
23. Ad pietatem autem singulorum membrorum fovendam, hic ordo vitae proponitur: Singulis diebus: operum Deo oblatio; oratio mentalis unius horae spatio; Sancta Missa; Communio; Sanctissimi Visitatio; lectio spiritualis; Preces; Rosarium Mariale quindecim mysteriorum; discussio conscientiae. Hebdomadarie: Confessio sacramentalis; aliqua mortificatio corporalis; recitatio sabbatina antiphonae Salve Regina. In mense: recollectionis dies. Annatim: spiritualia exercitia. Semper, cura speciali fovetur: Dei praesentia; sensus filiationis divinae; spirituales communiones; gratiarum actiones; actus reparationis; orationes jaculatoriae; mortificatio; studium; labor; ordo; laetitia.
24. Ad accuratiorem ipsius ordinis vitae adimpletionem, singulis hebdomadis, ubi Societas suam explicat activitatem, Circulus brevis habetur, qui religiosorum nonnullorum culparum capitulo quadamtenus assimilari valet.
25. Cum Societas Sanctae Crucis ut melius suum finem prosequatur externe uti simplex societas apparet, sese ubique locorum, accomodat legibus quae pro societatibus latae fuerint.

III
REGIMEN

26. Societas Sanctae Crucis comprehendit regimen generale, territoriale et locale. Illud Societatem universam omniaque eiusdem opera afficit; istud, socios et activitatem determinati territorii; hoc, diversa centra localia.
Universa regiminis munera temporaria; admittitur tamen reelectio.

A. REGIMEN GENERALE

27. Universam Societatem regit Praeses qui "Pater" dicitur, estque semper Sacerdos.
28. Deligitur ad normam iuris inter Sacerdotes "electos", a Consessu generali notabiliorum membrorum Societatis, id est, ab illis qui Consilium Generalem constituunt et ab omnibus socüs electis.
29. Praeter requisita generalia iuris communis, sit Pater quadraginta annos natus.
30. Pater adiuvatur in ordinario regimine Societatis a Consilio, quod constat Secretario Generali, tribus Vicesecretariis, et Missis seu delegatis ex unoquoque Territorio delectis. Pater Consilium audit in praecipuis negotüs Societatis.
31. Proximus post Patrem venit Secretarius Generalis, qui specialiter eidem adsistit in expediendis negotüs Societatis, eumque in absentüs et infirmitatibus supplet. Designatur a Patre inter Sacerdotes electos, audito Consilio.
32. Vicesecretarü deliguntur inter socios electos et eodem modo designantur; possunt semper iterum ad idem munus designara. Hi praeponuntur diversis activitatibus Societatis, deque eis Patri et Consilio referunt.
33. "Missi" seu delegati territoriales, item inter socios electos designantur a Patre, audito Consilio: incumbunt negotüs proprüs cuiusque Territorii de quibus Patri et Consilio referunt.
34. Ut bono spirituali et corporali valetudine Patris consulant adsunt duo Custodes (admonitores) qui tamen ratione muneris Consilium non ingrediuntur. Designantur a Patre inter novem socios electos a Consilio praesentatos.
35. Vicepraeses, si de judicio Patris aut Consilü necessarius sit, Patrem adjuvat et sustituit absentem aut impeditum; emortuo Patre Societatem regit ad electionem usque novi Patris. Designatur a Patre cum Consilio.
36. Ad rem oeconomicam gerendam est instituta "Consultatio Tecnica Generalis" cui praeest Administrator, ex socüs electis a Patre designatus, audito Consiho Generali. Ei adsistunt aliqui socü numerarü a Patre nominati, ex propositis ab ipso Administratore Generali.
37. Consultationis tecnicae generalis est rem oeconomicam administrare sub vigilantia Patris et Consilü quibus de eadem administratione sexto quoque mense refert.
38. Administrationi Generali devolvuntur: a) Contributiones Administrationum Territorialium; b) Dona Societati in genere facta; e) Summa notabilis quae supersit Territorio quaeque destinationem specialem non habuerit.

B. REGIMEN TERRITORIALE

39. Diversae circunscriptiones territoriales in qua Societas distribuitur, reguntur "Commissione Territorial¡" sub dependentia immediata a Patre et a Consilio Generali.
40. Commissiones Territoriales constant "Consiliario", qui Commissioni praeest, "Defensore" et tribus aliis membris, "Vocales" appellatis. "Missus" seu delegatus territorialis (cfr. n. 33) ius habet Commissioni proprii territorii interviniendi, et sedet post "Consiliarium".
41. "Consiliarius" nominatur a Patre, audito Consilio Generali, estque socius saltem numerarius et, ut plurimum, Sacerdos.
42. "Defensor", cuius est fovere spiritum et observantiam in proprio territorio, eodem modo ac Consiliarius nominatur, estque etiam communiter Sacerdos. Speciale huius munus est referre Patri eiusque Consilio circa admissionem sociorum. In Commissione Territoriali post venit Consiliario.
43. "Vocales" designantur a Patre audito Consilio Generali, Consiliario et Defensore Territoriale.
44. Ad rem oeconomicam gerendam sunt in singulis territorüs "Consultationes Tecnicae Territoriales", quibus praesunt Administratores a Patre nominati audito Consilio inter socios numerarios.
45. Consultatio Tecnica Territorialis habet Assessores nominatos a Consiliario cum Defensore, audita Consultatione, inter numerarios Territorii.
46. Consultatio Tecnica rationes oeconomicas proprii territorii tertio quoque mense ad Consultationem Tecnicam Generalem remittit.

C. REGIMEN LOCALE

47. In omnibus domibus Societatis, ubi adest sufficiens numerus sociorum, habetur etiam regimen locale, compositum ex Directore, Digniore et Administratore.
48. Director nominatur a Consiliario, audito Consilio Territoriali, Patre probante: in negotiis alicuius momenti Dignioris consilium exquirit.
49. Dignior a Consiliario eodem modo nominatur: post venit Directora eumque supplet.
50. Administrator rea oeconomicae domi incumbit; nominatur a Consiliario, audito eius Consilio, etiam Patre approbante. Singulis mensibus ad Administratorem Territorialem rationem administrationis localis impensarum et expensarum remittit.
51. Data natura Societatis, in administrandis bonis, praeter praescripta iuris communis tales societates afficientia, habentur regulae propriae.
52. Denique in operibus propriae activitatis complendis Societas Sanctae Crucis, omnimodam submissionem profitetur Ordinariis locorum, quibus efficacius quo possit adiumentum praestare cupit "adhuc autem et animam suam", ad animarum salutem, ad honorem et incrementum Sanctae Romanae Ecclesiae, ad laudem et gloriam Dei et Domini Nostri Jesu Christi. Amen.

10
Solicitud del Obispo de Madrid-Alcalá a la Sagrada Congregación de Religiosos, en la que pide el nihil obstat de la Santa Sede para la erección diocesana de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz; 22-VI-1943.

.AGP, Sezione Giuridica, 111/15078. Emme ac Rvdme Domine:

Presbyter D. Josephus Maria Escrivá de Balaguer et Albás, post quosdam impensos apostolici laboris annos in pie efformandis alumnis Universitatum Status, meis omnimodis et ,adprobatione et benedictione associationem instituit huic apostolatui incumbentem, cujus specificus finis juventutem Universitariam in christiana pietate colere atque in summam studiorum professionalium perfectionem impeliere; eo quidem scopo ut hi alumni dein, optima efformatione technica professionali pariterque sincera et mentis et cordis religiositate imbuti, effcacem exerceant influxum super populum e variis administrationis civilis gradibus, jugiter Sanctae Matri Ecclesiae inservientes et quammaxime filiali obedientia Episcopis Dioecesanis adhaerentes. In omnibus quos ipsi hucusque aggressi sunt laboribus, intima semper communicatione cum Auctoritate Dioecesana, cui sane tan constanti quam filiali devotioni subduntur, processerunt.
Prospere crevit opus, magno animarum fructu tum sociorum tum etiam omnium quotquot percipiunt praeclara eorundem exempla, quando, absolutis studiis, pro Ecclesia egregie adlaborant.
. Hujus associationis regulae, decennali experientia perpensae, adprobatae fuere a me, qui eam canonice erexit ut Piam Unionem anno 1941.
Eos vero jam protulit associatio fructus, eosque promittit in bonum animarum, ut ejusdem fundator et socii vehementer exoptent illam firmiori soliditate et altiori vita canonica munire, consulentes potissimum perfectiori sociorum christianae efformationi et perpetuitati operis in futurum, necnon + methodi actionis, nullo hujus exorto detrimento ex operis extensione et dilatatione. Quem in finem constitui desiderant in Societatem juxta Tit. XVII Partis II Libri II Codicis Juris Canonici, Canones 673 &. Idque a me petunt.
Eisdem optatis et ego abundo, et firmiter credo pleniorem inde futuram vitam religiosam operis, hujus socios majori perfectione in praxim ducturos consilia Evangelica, quae hodie fervida, exemplari vita colunt, eorumque apostolatum induturum majoren extensionem et efficaciam in salutem animarum atque Sanctae Ecclesiae gloriam.
Adimplendis igitur Canonibus 674 et 492, consulendi ergo, rem ad Sedem Apostolicam defero, humiliter ab ea postulans ut dignetur elargiri mihi "nihil obstat" erigendae Societati juxta Constitutiones, quarum lineamenta generalia adnexa remitto, omnia correctioni Sanctae Romanae Ecclesiae subdens dum filiali animo pando extraordinarium incepti momentum, maximan utilitatem fructuum sanctificationis in hanc diem obtentorum, et spem augmenti eorundem concessione gratiae, ideoque ardens meum desiderium ut concedatur "nihil obstat".
Et Deus...
Matriti, die 22 mense junio, anno 1943.
+ Leopoldus, Ep.us Matriten.-Compluten.
Emmno ac Rvdmo Card. Praefecto
S. Congregationis DE RELIGIOSIS.

11
Curriculum vitae del Fundador del Opus Dei, enviado por el Obispo de MadridAlcalá a la Santa Sede; 28-VIII-1943.

AGP, Sezione Giuridica, 111/15081.

OBISPADO DE MADRID-ALCALA

REV. DUS DOMINUS JOSEPH MARIA ESCRIVA DE BALAGUER Y ALBAS, RECTOR REGII PATRONA TUS A SANCTA ELISABETH, MATRITI CONSTITUTI.

Aragoniae in Barbastrensi civitate natus die 9 ianuarii anni 1902, cuius Joseph Escrivá de Balaguer Corzán et Maria a Virgine Perdolente Albás y Blanc parentes exstiterunt..

1) STUDIA

Academicos gradus prolithae ac laurea Iuris Civilis apud Caesaraugustanam ac Matritensem Studiorum Universitates obtinuit, Summa cum laude lauream consecutus.
In Pontificia Universitate Caesaraugustana, tunc existenti, integros quinque Sacrae Theologiae curriculos, maximis obtentis qualificationibus, perfecit.
Nondum sacerdos sed per primam tantum tonsuram inter clericos cooptatus, ab Em.mo Cardinal¡ Soldevila, Moderator Seminarii a Sancto Francisco de Paula renuntiatus est.

2) APOSTOLATUS

a) Pauperes

Ut dissertationem ad lauream pararet, anno 1927, Matritum perrexit. Atque, sacerdotali ministerio assidue deditus, scientificis laboribus non obstantibus, ibi ab anno 1927 ad annum usque 1931 opus apostolicum exercuit inter pueros pauperes ac aegrotos egenos, quos domibus suis per miserrima civitatis suburbia quotidie invisebat.
Dein, cum operis apud Universitatis studiosos magnitudo ut illud activitatis sacerdotalis genus relinqueret, Rev.mo Episcopo approbante, coégerit, non praetermisit quin singulis dominicis aegrotos pauperes in Generali Valetudinario visitaret.

b) Universitaria

Mense octobri anni 1928, de consensu Rev.mi Antistitis Matritensis-Complutensis, assidua oratione ac iugi poenitentia comitantibus, intensum ac firmum laborem formationis apostolicae inter iuvenes Universitatis auditores atque Specialium Superiorumque Scholarum alumnos, interioris vitae et professionalis perfeetionis cultu mediante, evolvere incepit. Quod quidem opus tacitum, in directum profundum validissimumque Ecclesiae servitium ordinatum, et ab initiis a plurimis Episcopis toto ex corde benedictum.
A plurium urbium Universitatum professoribus et alumnis crebro ad exercitia spiritualia dirigenda sive spiritualis secessus dies ordinandos vocatur: notatu dignum est opus apud Universitatem Aestivam Iacensem (Caesaraugustanam, Universitatem Status) suis conferentiis nuper peractum. Ut huc labor erga Universitatis studiosos facilior redderetur ab Apostolica Sede, rescripto diei 20 augusti 1940, privilegium Altaris Portatilis concessum fuit.
Vir quidem qui problema Hispanae Universitatis penitus perspectum habet, dum Consilium Nationale Educationis constitueretur, Consiliarius Nationalis cooptatus est, unicus sacerdos cleri saecularis qui, una cum tribus Rev.mis Episcopis paucisque religiosis, ad praefatum Consilium pertinet.
Mense novembri anni 1940 Magister Ethicae ac Moralis professionalis Scholae Periodismi (Schole Officialis Status) designatus fuit.

c) Spiritualis moderado

Multis praestantissimis personis, Actionis Catholicae dirigentibus aliarumque nationalium activitatum catholicarum ac culturalium moderatoribus, Universitatis magistris et alumnis, sacerdotibus immo et religiosis a spitualibus moderator exstat, quippe cui omnes assidue accedunt propterea quod eum virum dono consilii praeditum habent.
Exercitia atque spiritualis secessus dies Actionis Catholicae iuvenibus ac puellis saepe etiam moderavit: Caesaraugustae, Valentiae, Ilerdae, Vallisoleti, Legione, Abulae, Matriti, etc. Valentiae, ¡anuario 1941, Conventus Assistentium Ecclesiasticorum A.C. Spiritualis Moderator munere functus est.
Laborem moderatoris animarum non intermisit neque Opus Dei, ipso dirigente, ciara agere desivit, tempore dominationis marxistae (durante bello Hispaniae, 1936-1939), sub qua cum ipse tum su¡ discipuli acerbam passi sunt persecutionem. Cum autem in regionem regimini nationali subiectam audacter pervenire obtinuisset, vel per se vel per Opus suum animum erigere et auxilium afferre patienti seu praelianti studiosae iuventuti consecutus est. Quot itinera hinc inde per diversa praelü castra, febri saepe corresptus, ut spirituale Patris munus perageret, confecit!

d) Exercitia spiritualia

Alter indefessi apostolatus aspectus exstat labor a plurimis iam annis peractus, quo, Rev.mis Episcopis et Religiosorum Institutorum Superioribus postulantibus, multas exercitiorum spiritualium series sacerdotibus et religiosis moderavit. Quod etiam opus praestavit plurium Seminariorum alumnis. Hoc nempe ministerium apud dioeceses Legionensem, Abulensem, Segoviensem, Victoriensem, Pampilonensem, Matritensem-Complutensem, Valentinam, Ilerdensem, etc., nuper exercuit. Anno 1940 durante supra mille sacerdotes diversarum dioecesim apud eum exercitüs spiritualibus vacavere, inter quos et ipsi Rev.mi locorum Ordinarii nonnumquam interfuerunt.

3) DE EO EIUSQUE MINISTERIO IUDICIUM

Ipsius characteris insignes sunt animi vis necnon organizationis et gubernii dotes. Occulte ac sine strepitu transire; Ecclesiasticae Hierarchiae obsequentissimum se praebere: amorem erga Sanctam Matrem Ecclesiam atque Romanum Pontificem palam et privatim, verbo et scripto fovere sacerdotalis eius laboris peculiarissimum est sigillum.
Rev.mus Ordinarius Dioeceseos litteris 24 maii 1941 ad Rev.mum P. Abbatem Monasterii Montis Serrati, O.S.B., ita suam de P. Escrivá de Balaguer opinionem exprimebat:
"Dr. Escrivá exemplum sacerdotum est, a Deo in multarum animarum sanctificationem electus, humilis, prudens, abnegatus, Antistiti suo summe docilis, praeclari intellectus, firmissimae doctrinalis et spiritualis formationis, zelo ardentissimus, studiosae iuventutis christianae informandae apostolus, nihil aliud intendens nisi ad Patriae utilitatem et Ecclesiae servitium ac munimen professionalium phalangem disponere, qui etiam in mundo commorantes, non tantum sancte vitam agant sed etiam apostolico labor¡ indulgeant".

4) PUBLICATIONES

Edidit:
Consideraciones espirituales (Concae, 1934).
Santo Rosario (Matriti, 1935).
Estudio histórico-canónico de la jurisdicción eclesiástica "nullius dioecesis" de la Il.ma. Sra. Abadesa del Monasterio de Santa María La Real de las Huelgas (Burgis, 1938).
Camino (Valentiae, 1939).

Operum "Santo Rosario" et "Camino" duae editiones iam prodidere, immo et tertia paratur opusculi "Santo Rosario".
Matriti, die 28 mense augusto, anno 1943.
+ CASIMIRUS, Ep.us Aux.
Vic. G.ralis

12
Nihil obstat de la Sagrada Congregación del Santo Oficio para la erección diocesana de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz, comunicado a la Sagrada Congregación de Religiosos; 29-IX-1943.

AGP, Sezione Giuridica, 111/15082.

SUPREMA SACRA CONGREGAZIONE DEL SANTO OFFIZIO Prot. Num. 324/43
Dal Palazzo del S. Offizio 29 Settembre 1943
Eccellenza Rev.ma,

Con pregiata lettera N. 2777/43 in data 24 Agosto u.s., cotesta S. Congregazione domandava se da parte del S. Offizio nulla si opponeva per I'erezione della Pia Associazione dal titolo "Societá Sacerdotale della Santa Croce" in Instituto di Diritto Diocesano.
Mi reco a gradita premura di comunicare all'Eccellenza Vostra Reverendissima che questa Suprema S. Congregazione, tutto considerato, ha in proposito decretato:

"EX PARTE S. OFFICII NIHIL OBSTARE".
Con sensi di ben distinta stima mi professo
dell'Eccellenza Vostra Rev.ma
Dev.mo
A. Ottaviani
assessore
A Sua Eccellenza Rev.ma
Mons. ERMENEGILDO PASETTO Arcivescovo tit. di Iconio
Segretario della S. Congr. dei RELIGIOSI.

13
Nihil obstat de la Sagrada Congregación de Religiosos, para la erección diocesana de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz; 11-X-1943.

AGP, Sezione Giuridica, 111/15083.

EX SECRETARIA N.2777-43
SACRAE CONGREGATIONIS Romae die 11 octobris 1943
DE RELIGIOSIS

Rev.me ac Exc.me Domine

Sacra Congregatio de Religiosis diligenter perpendit quae Exc. Tua exposuit de erectione canonica Instituti Clericalis, juris dioecesani, Sodalium in communi viventium sine votis, cui titulus "Societas Sacerdotalis S. Crucis", cuiusque finis specialis est "institutio catholica et professionalis adscriptorum Universitatibus Studiorum".
Pergratum itaque mihi est E.T. significare ex parte huius S. Congregationis nihil obstare, quominus juxta Can. 673 eadem E.T. ad canonicam erectionem deveniat.
Hisce autem litteris conceditur facultas ad decem annos valitura, qua E.T., praevia sanatione omnium quae sanatione indigent et ab S. Congr. sanar¡ solent, valeat dispensare super defectu incorporationis Societati vel aetatis, ut Sodales, qui exemplo praestiterunt observantiae, designentur tum ad munus Praesidis tum ad alia munera majoris momenti in Societate.
Quoad incorporationem primorum Sodalium, Sodalis, servato praescripto quo dignitate sacerdotal¡ auctus sit, qui ad munus Praesidis designatus est, fidelitatem perpetuam emittat coram Exc. T. vel Sacerdote delegato, adhibita convenienti formula; Consiliarii aliique Officiales coram Praeside, ceteri autem, qui per congruum tempus ad observantiam laudabiliter incubuerunt, emittant vel oblationem temporariam vel fidelitatem perpetuam, de judicio Exc. Tuae, audito Rev.mo Praeside.
Bona temporaria in favorem Societatis forma juridice valida constituantur.
Curet Exc. Tua ut, servatis praescriptionibus Codicis J. C. ac prae oculis habito fine speciali Societatis, aptae edantur Constitutiones.
Decreto erectionis Societatis edito ad normam Instruct. S. Congr. die¡ 30 nov. 1922, E.T. ad hanc S.C. exemplar transmittere non dedignetur una cum textu Constitutionum; transactis vero decem annis a die erectionis, relationem quoque de conditione disciplinar¡, personali et oeconomica Societatis.
Cuncta fausta a Domino adprecor et permaneo Eidem Exc. Tuae
add.mus servus
+ fr. L. E. Pasetto
Secr.
Rev.mo ac Exc.mo
Leopoldo Eijo y Garay
Archiep. Matriten in Hisp.

14
Decreto del Obispo de Madrid-Alcalá, de erección canónica de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz; 8-XII-1943.

AGP, Sezione Giuridica, 111/15084.

ERECTIO CANONICA SOCIETATIS SACERDOTALIS SANCTAE CRUCIS
DECRETUM

Quindecim abhinc annos pius ac zelans hujus Matriten Dioecesis Sacerdos, Doctor D. Joseph Maria Escrivá de Balaguer et Albás, favente ac benedicente Ordinario Dioecesano, Institutionem condidit, cujus sodales, praeter propriam cujusque sanctificationem, servatis Evangelii consiliis in munere professionali exercendo obtinendam, hunc, quamvis non unicum, specificum finem sibi proposuerunt: enixe adlaborare ut selectam partem virorum professionum intellectualium, quibus natura competit societatem civilem dirigere, ad fidei catholicae principia revocarent et ad Evangelicam perfectionem suaderent.
Novam hanc Institutionem -quae, ob singularem et propriam consociationem "OPUS DEI" appellata, proprium finem omni contentione est ubique prosequutaapprime temporum nostrorum et nostrae Patriae necessitátibus urgentissimis respondere nemini non apparuit. Omnes enim fatentur, re¡ publicae eversionem, quae universam fere Hispaniam nuper cruentavit, desertioni a doctrina et praeceptis Christi hominum "intellectualium" esse magna ex parte adstruendam, quippe qui doctrinis dissolventibus per tot lustra juventam studiosam inquinarunt.
Cui piae Institutioni divinus favor jam inde a primordiis constans adfuit, sese praecipue manifestans tum numero et qualitate ad eadem advolantium juvenum e integritate aeque ac ingenio florentium, tum fructibus uberrimus ubivis ab eadem collectis, tum denique signo contradictionis, quae operum Dei sigillum exstitit. At vero, succrescentibus in dies Institutionis membris, ejusdemque mirum in modum extenso activitatis ambitu, visum est, scopum, constitutionem et methodum actionis intra fines simplicis Associationis ulterius contineri non posse, sed ampliorem et firmiorem exigere rationem verae Societatis Ecclesiasticae legitime erectae et constitutae. Sic enim, dum diversae Institutionis activitates organice coordinabuntur, ipsa Hierarchiae intimius haerebit, necessariam internam authonomiam comparabit et firmitatem sanctionis nedum Ordinarii loci verum etiam Sedis Apostolicae nanciscetur.
Re igitur mature perpensa, pro Nostro offlcio, universum negotium ad Apostolicam Sedem retulimus, a qua, per S. Congregationem de Religiosis, telegrapho prius, dein vero litteris authenticis diei 11 octobris 1943, sub n.' 2777/43, responsum accepimus, nihil ab eadem Sede Apostolica obstare quominus ad optatam erectionem canonicam praedictae piae Associationis deveniremus.
Quapropter, facultatibus cc. 674, 492, § 1, concessis utentes, laudatam piam hucusque Associationem, a Nobis ut talem jam antea adprobatam, in veram Societatem juris Dioecesani ad normam t. XVII 1. II Codicis Juris Canonici erigimus atque constituimus sub nomine SOCIETATIS SACERDOTALIS SANCTAE CRUCIS, in finem compendio Statutorum Sanctae Sed¡ submisso sat expressum et mediis ibidem relatis obtinendum. Haec autem Societas Sacerdotalis Sanctae Crucis erit ad normam juris communis Nobis Nostrisque Successoribus plane subjecta (c. 492, § 2). Ut vero efficacius intentos effectus Societas consequatur, volumus ac edicimus ut, firmo compendio Statutorum Sanctae Sed¡, ut diximus, delato, ejusdem Societatis ampliores et completiores Constitutiones exarentur Nostrae adprobationi subjiciendae.
Hujus decreti canonicae erectionis Societatis Sacerdotalis Sanctae Crucis, manu Nostra subscripti Nostroque sigillo muniti, tria exscribantur exemplaria: primum ad Sedem Apostolicam remittendum, alterum Rvdo Moderatori Societatis tradendum, tertium denique in Archivo Curiae Episcopalis ad perpetuam re¡ memoriam asservandum.
Matriti, in die festo Immaculatae Conceptionis B.V.M., 8 decembris 1943.
+ Leopoldus, Episcopus Matriten.-Compluten.
L + S J. Marco
Cancell.
15
Comunicación del Obispo de Madrid-Alcalá a don Josemaría Escrivá sobre varios extremos relacionados con la erección de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz; 8-XII-1943.

AGP, Sezione Giuridica, 111/15142.

La Sagrada Congregación de Religiosos, por sus Letras de 11 de octubre p.p. n.° 2777/43, Nos concedió facultad valedera por diez años para que, previa la sanación de cuanto la necesitase y que suela ser concedida por la misma Sagrada Congregación, pudiéramos dispensar del defecto de incorporación a la Sociedad, o de la edad, con objeto de que los socios que sobresalieron en la ejemplar observancia sean designados o para el cargo de Presidente o para los demás de mayor importancia en la Sociedad.
Haciendo uso de dicha facultad, previa dispensa y sanación de cuanto fuere necesario dispensar y sanar, V.R., designado para el cargo de Presidente, profesará la fidelidad perpetua personalmente ante Nos; y los Consejeros y oficiales mayores la profesarán ante V.R.; e igualmente lo harán ante V.R. los demás socios que durante conveniente espacio de tiempo hayan guardado laudable observancia y sean admitidos, a juicio Nuestro previa audiencia de V.R., a la oblación temporal o a la fidelidad perpetua.
Encomiendo muy especialmente a V.R. que redacte y Nos presente las Constituciones de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz canónicamente erigida por Nos el día de hoy, desarrollando como mejor convenga el boceto de Constituciones que enviamos a la Santa Sede.
Y asimismo que cuide de que los bienes temporales en favor de la Sociedad se constituyan en forma válida legalmente.

Dios guarde a V.R. muchos años.

Madrid, fiesta de la Inmaculada Concepción de Nuestra Señora y Madre la Santísima Virgen María, 8 de diciembre de 1943.
+ Leopoldo, Obispo de Madrid-Alcalá

Rev.Sr.Dr.D.José María Escrivá de Balaguer y Albás
Presidente de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz.

16
Fórmula utilizada por don Josemaría Escrivá para el acto de incorporación a la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz.

AGP, Sezione Giuridica, 111/15079.

FORMULA FIDELITATIS

Domine Jesu: Suscipe me tibi in servum sempiternum Societatis Sacerdotalis Sanctae Crucis, in obsequium et sacrificium laudis perpetuae: voluntarie et in aeternum meipsum, cum omnibus viribus et affectibus meis, quanto intimius valeo, offero.
Et intercedente beata et gloriosa Maria semper Virgine, cum beato Joseph, beatis Archangelis Michaéle, Gabriele et Raphaéle, ac beatis Apostolis tuis Petro, Paulo et Joanne, et omnibus Angelis Custodibus, da, Domine, pacem in diebus meis: ut ope tuae misericordiae adjutus, adimplere possim tuam sanctissimam voluntatem. Amen.

17
Comunicación del Obispo de Madrid-Alcalá a la Sagrada Congregación de Religiosos, de la erección de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz; 19-XII-1943.

AGP, Sezione Giuridica, 111/15610.
Matriti, die 19 decembris 1943
Excme ac Rvdme Domine:

Exceptis Excellentiae Vestrae litteris diei 11 octobris hujus anni, sub n.° 2777/43, ad erectionem canonicam processi SOCIETATIS SACERDOTALIS SANCTAE CRUCIS per formale Decretum in scriptis datum, cujus exemplar tam in tabulario Instituti quam in Archivo Dioecesano servabitur.
Nunc vero de peracta hujusmodi erectione istam Sacram Congregationem certiorem facio, ac Decreti exemplar transmitto, ad normam Decreti ejusdem Sacrae Congregationis de Religiosis dati die 30 novembris 1922.
Facultatibus in praefatis Excellentiae Vestrae Rvdmae litteris mihi concessis, et, praevia sanatione eorum omnium quae sananda fuerint et a Sacra Congregatione sanan solent, Moderator nuper erectae Societatis Sacerdotalis Sanctae Crucis coram me perpetuam emisit fidelitatem, quam quidem coram illo emittent Consiliarii et Officiales Majores.
Moderatori autem praescripsi ut Constitutiones Societatis exaret, apprime conformes compendio quod isti Sacrae Congregationi dedi die 22 junii elapsi.
Quae dum isti Sacrae Congregationi reféro, me profiteor Excellentiae Vestrae Rvdmae
addictissimum in Domino:
L + S + Leopoldus, Ep.us Matriten.-Compluten.
Excmo ac Rvdmo
D.Fr.L.E. Pasetto
Secretario S. Congregationis
DE RELIGIOSIS.

18
Decreto del Obispo de Madrid-Alcalá, de aprobación de las Constituciones de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz; 25-1-1944.


AGP, Sezione Giuridica, 111/15085.

DECRETO

Por el Revmo. Presbitero Dn. José María Escrivá de Balaguer y Albás, Presidente de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz, Nos han sido presentadas las CONSTITUTIONES SOCIETATIS SACERDOTALIS SANCTAE CRUCIS, redactadas en cumplimiento de Nuestro Decreto de 8 de diciembre de 1943, por el que fue erigida canónicamente dicha Sociedad.- Y habiendo hecho examinar las referidas Constituciones por Nuestro Fiscal General, quien las ha hallado en todo conformes a Derecho y dignas de Nuestra aprobación, y teniendo en consideración que por dichas Constituciones se reglamenta convenientemente la naturaleza, fines, actividades, prácticas ascéticas, régimen de la Sociedad y de su instrumento específico de Apostolado, llamado OPUS DEI, se ofrece un medio apto de santificación para sus miembros por el ejercicio de los consejos evangélicos y un valioso medio de apostolado para la difusión de la doctrina y virtudes cristianas entre los fieles, por el presente venimos en aprobar y aprobamos las CONSTITUTIONES SOCIETATIS SACERDOTALIS SANCTAE CRUCIS y mandamos que sean fielmente cumplidas y observadas por todos y cada uno de los miembros de dicha Sociedad, conforme al ejemplar auténtico que, con Nuestro sello, será entregado al Presidente de la misma.

Dado en Madrid a veinticinco de enero de mil novecientos cuarenta y cuatro.

L + S + Leopoldo, Obispo de Madrid-Alcalá

19
Breve Apostólico Cum Societatis, por el que Su Santidad Pío XII concede diversas indulgencias a los miembros de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz y Opus Dei; 28-VI-1946.

AGP, Sezione Giuridica, IV/12251.

PIVS PP. XII
AD PERPETUAM REI MEMORIAM
Cum SOCIETATIS SACERDOTALIS SANCTAE CRUCIS ET "OPUS DEI", quam dilectus filius IOSEPH MARIA ESCRIVA DE BALAGUER Y ALBAS, Sacerdos, Doctor, tam magnifice constituit tamque humaniter moderatur, ardenti studio, mirae operae laborique fructuosissimo par sit Nostra quoque fervida consensio ac propensa voluntas, periucundum nunc Nobis est hisce in Litteris, quarum tenore eiusdem piae Societatis Sodales spiritualibus Indulgentiarum muneribus decoramus, uberrimorum repetere memoriam fructuum quos, pro Dei gloria animarumque salute, praeclarus Conditor brevi temporis spatio sed constanti industria et diligentia sua percipere potuit. Nam, vehementer gratulante ac peramanter benedicente Venerabili Fratre Matritensium Episcopo, in ipsa civitate Matritensi die II mensis Octobris anno MCMXXVIII orta, co consilio ut eius Sodales in eruditione ac doctrina praestantes praecipueque earum magistri divinis praeceptis obtemperent atque, ad instar religiosorum sed in saeculo viventes, Christianae vitae perfectionem persequantur, Societas avide se promisit et impensius incubuit in iuvenum superiores scholas ac studiorum Universitates celebrantium mentes fingendas ad humanitatem, ad virtutem, ad religionem. Non modo intra Hispaniae fines sed in longinquas quoque regiones, favente Deo, se pandit beneficus Sodalium labor, ut lux videlicet et ventas Christi in mentes pervaderet praecellentium eruditorum utque hi quoque vicissim lucem veritatemque Christi exemplo ac doctrina cum aliis communicarent. Nec silentio praetermittendus est apostolatus benemeriti illius Sacerdotis, qui, charitatis spiritu infammatus, pauperibus pueris egenisque aegrotis consuluit, eorumque animos religiosis sensibus ac sana doctrina imbuendos curavit; quique fructuosissime constanterque a spiritualibus adfuit viris laicis vel sacerdotibus vel etiam religiosis, qui acres et industrii in mentis et religionis agitatione apud Hispanos fuerunt et etiamnunc exstant. Quae cum ita sint, enixis Nos votis peramanter annuendum censemus, quae benemeritus Praeses supra laudatae Societatis Sacerdotalis Sanctae Crucis et "Opus Dei" ad Nos humiliter tulit, benigne quoque fervidis precibus attentis dilecti filii ALVARI DEL PORTILLO Y DIEZ DE SOLLANO, sacerdotis, doctoris, eiusdem Instituti Procuratoris Generalis. Quo tam frugífera Societas potiora capiat, opitulante Deo, incrementa, Nos, Apostolica Nostra Auctoritate, praesentium Litterarum tenore, omnibus et singulis utriusque sexus Christifidelibus, qui in praelaudatam Societatem seu Opus ascribentur, die primo eorum ingressus, si, vere paenitens et confessi, Sanctissimum Eucharistiae Sacramentum sumpserint, PLENARIAM; -pariterque omnibus et singulis Sodalibus nunc adlectis vel in posterum ipsam in Sodalitatem sive Opus adlegendis, item paenitentibus et confessis ac Sacra Communione refectis, -quo die unusquisque eorum Sodalitati, ad tempus, se obtulerit vel fidelitatis, perpetuo, verba conceperit; -semel in mense, si ad sua liberalia opera integrum per mensem cotidie aliquam piam adiunxerit invocationem; -in festis diebus Domini Nostri lesu Christi et Beatae Mariae Virginis, in Kalendario Ecclesiae universalis significatis, Sanctorum Archangelorum Michaelis, Gabrielis et Raphaelis, Sanctorum Angelorum Custodum, Sancti Iosephi, Deiparae Virginis Sponsi, Sanctorum Petri et Pauli Apostolorum, Sancti Ioannis Evangelistae, Omnium Sanctorum; -die XIV mensis Februarii, si peculiar¡ Sacrae functioni pro gratiarum Deo actione adstiterint, etiam PLENARIAM; -ac sodalibus nunc adlectis vel in posterum ipsam in Societatem sive Opus adlegendis, in cuiuslibet eorum mortis articulo, si, item vere paenitentes et confessi ac Sacra Communione refecti, vel, quatenus id (acere nequiverint, saltem contriti, Sanctissimum lesu nomem ore, si potuerint, in minus corde devote invocaverint et mortem de manu Domini, tamquam peccati stipendium, patienter susceperint, PLENARIAM similiter INDULGENTIAM misericordíter in Domino concedimus. Praeterea iisdem Sodalibus, qui, saltem corde contrito, in suis liberalibus operibus, ut supra, aliquam piam adiunxerint invocationem; -et qui Sanctae Crucis signum, in oratoriis Instituti erectum, pia mente deosculati fuerint vel coram ipso aliquam piam precem iaculatoriam recitaverint, quingentos dies de iniunctis eis, seu alias quomodolibet debitis paenitentiis in forma Ecclesiae consueta relaxamus. Quas omnes et singulas Indulgentias et paenitentiarum relaxationes, excepta plenaria Ç in articulo mortis lucranda, etiam animabus Chistifidelium in Purgatorio detentis per modum suffragii applicari posse indulgemus. Contrariis quibuslibet nihil obstantibus. Praesentibus perpetuo valituris. Volumus autem ut praesentium Litterarum transumptis seu exemplis, etiam impressis, manu alicuius Notarii publici subscriptis ac sigillo personae in Ecciesiastica dignitate vel officio constitutae munitis, eadem prorsus fides adhibeatur, quae ipsis praesentibus adhiberetur, si exhibitae ve¡ ostensae forent.
Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die XXVIII mensis Iunii, in festo SS. Cordis lesu, anno MCMXXXXVI, Pontificatus Nostri octavo.
De speciali Sanctissimi mandato
Pro Domino Cardinal¡ a Secretis Status
L + S Dominicus Spada
a Brevibus Apostolicis

20
Decreto del Obispo de Madrid-Alcalá, por el que se conceden indulgencias a quienes besaren la Cruz de madera colocada en la Residencia de estudiantes de la calle Jenner n° 6, de Madrid; 28-111-1940.

AGP, Sezione Giuridica, 1/15074.

NOS EL DOCTOR DON LEOPOLDO EIJO GARAY,

POR LA GRACIA DE DIOS Y DE LA SANTA SEDE APOSTOLICA OBISPO DE MADRID-ALCALA, ETC., ETC.

Deseando promover en cuanto esté de nuestra parte el divino culto, y fomentar la devoción del pueblo cristiano, dando graciosamente lo que en la misma forma hemos recibido de la Divina Misericordia, sin mérito alguno nuestro, concedemos cincuenta días de Indulgencia a todos los fieles de nuestro Obispado por cada vez que devotamente besaren la Cruz de Palo de la Residencia de Estudiantes de Jenner 6, Madrid y pidieren a Dios Nuestro Señor por la exaltación de nuestra Santa Fe Católica, paz y concordia entre los Reyes y Príncipes cristianos, extirpación de las herejías y demás fines piadosos de Nuestra Santa Madre la Iglesia.

Dadas en Madrid a 28 de marzo de mil novecientos cuarenta
+ Leopoldo, Obispo de Madrid-Alcalá.

Por mandato de S.E.R. el Obispo mi Señor
L + S Dr. JUAN MARCO
Srio.

21
Carta Brevis sane de la Sagrada Congregación de Religiosos, de alabanza del fin de la Sociedad Sacerdotal de la Santa Cruz y Opus Dei; 13-VIII-1946.

AGP, Sezione Giuridica, IV/15091.

SACRA CONGREGAZIONE N. 2777/43
DEI RELIGIOSI
Romae, die 13 augusti 1946
Rev.me Pater,

brevis sane temporis lapsus pertransiit ex quo Haec Sacra Congregatio ad Societatis Sacerdotalis Sanctae Crucis atque Operis Dei canonicam erectionem ex actis atque satis abunde probatis veniam libenter concessit, et iam in dies ex diversis partibus copiosa et quidem certa atque authentica documenta perveniunt, quae Institutum Tuum summopere laudant et commendant. Satis superque his documentis comprobatur quod Sacra Congregatio, re mature perpensa, censuerat circa sanctitatem, necessitatem atque opportunitatem finis et apostolatus quem Institutum Tuum sibi proposuit.
Igitur Tibi, Rev.me Pater, et tuis omnibus qui in sancto, silenti, et arduo apostolatu penetrationis sive inter scientiarum cultores, sive in publicis magisteriis, sive in civilibus omnis generis professionibus strenue adlaborant, ob copiosos iam obtentos hucusque fructus, ob celerem diffusionem quam nacti estis, ob bonum spiritum quo Institutum ducitur ex toto corde gratulamur.
Animo volenti in iis quae fortiter inc
Volver arriba
Enlaces del Opus Dei